<\/span><\/em><\/p>\nMam 12 lat, marzy\u0142em o podr\u00f3\u017cowaniu po \u015bwiecie, marzy\u0142em o domu, w kt\u00f3rym spok\u00f3j, ale pewnego dnia zmieni\u0142 wszystko. Obudzi\u0142em si\u0119 o 6 rano, us\u0142ysza\u0142em jakie\u015b buczenie. Na pocz\u0105tku my\u015bla\u0142em, \u017ce m\u00f3j ojciec i mama id\u0105 do pracy, ale kiedy wyszed\u0142em do nich, zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce robi\u0119, jak si\u0119 okaza\u0142o, rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wojna. Tata poszed\u0142 na stacj\u0119 benzynow\u0105, mama zbiera\u0142a rzeczy, babcia m\u00f3wi\u0142a, \u017ce nie p\u00f3jdzie z nami, \u017ce pojedziemy sami (mieli\u015bmy pojecha\u0107 na Winnic\u0119 do innych dziadk\u00f3w).<\/p>\n
Moja m\u0142odsza siostra spa\u0142a, okna si\u0119 trz\u0119s\u0142y, jak si\u0119 okaza\u0142o, bombardowa\u0142a Boryspol (my sami jeste\u015bmy z obwodu kijowskiego). Zacz\u0105\u0142em zbiera\u0107 rzeczy, kt\u00f3rych potrzebowa\u0142bym w pierwszej kolejno\u015bci. Tata zadzwoni\u0142 i powiedzia\u0142, \u017ce nigdzie nie ma benzyny. Kiedy przyjecha\u0142, powiedzia\u0142, \u017ce powinni\u015bmy by\u0107 w domu, a potem zdecydujemy, co i jak. By\u0142em bardzo przera\u017cony, bo po raz pierwszy widz\u0119 prawdziw\u0105 wojn\u0119, pierwszego dnia wojny po prostu zostali\u015bmy w domu, bo nie mieli\u015bmy drugiego wyj\u015bcia.<\/p>\n
Przez wszystkie 4 dni wojny moja rodzina i ja \u017cyli\u015bmy jak zwyk\u0142e dni, nie bombardowali\u015bmy w naszym mie\u015bcie, wi\u0119c byli\u015bmy troch\u0119 spokojni. O 1 po po\u0142udniu przyjaciel z Kijowa napisa\u0142 do mnie, poszli do swojego domku, kt\u00f3ry znajdowa\u0142 si\u0119 w naszej wiosce. Potem przyjaci\u00f3\u0142ka napisa\u0142a, \u017ce w ich wiejskim domu by\u0142o zimniej ni\u017c w piwnicy, wi\u0119c przysz\u0142a sp\u0119dzi\u0107 noc w naszym domu. Ona i ja wspierali\u015bmy si\u0119 nawzajem najlepiej jak potrafili\u015bmy. Ale pierwszego dnia, kiedy zostali\u015bmy zbombardowani, m\u00f3j tata, nic nie m\u00f3wi\u0105c, poszed\u0142 do ter. Obrona. Mama p\u0142aka\u0142a, babciu te\u017c, tata powstrzymywa\u0142 \u0142zy, ale jak tylko zacz\u0105\u0142 mnie przytula\u0107, zacz\u0105\u0142 p\u0142aka\u0107 i drapa\u0107 mnie, czu\u0142am b\u00f3l, ale nie fizyczny, ale moralny. W u\u015bcisku z tat\u0105 sta\u0142em przez oko\u0142o 5-10 minut, a nast\u0119pnie poszed\u0142em p\u0142aka\u0107 w moim pokoju. Od tego czasu m\u00f3j tata broni naszego miasta.<\/p>\n
By\u0142a niedziela po tym, jak m\u00f3j przyjaciel sp\u0119dza noc w moim domu, a m\u00f3j tata jest na ter.defense. Obudzi\u0142em si\u0119 nie z wybuch\u00f3w, ale z faktu, \u017ce moja mama pakowa\u0142a torby. Dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce tata chce wys\u0142a\u0107 mnie i moj\u0105 mam\u0119, m\u0142odsz\u0105 siostr\u0119 na chwil\u0119 do spokojnego miasta w pobli\u017cu, a potem do Polski. Zostali\u015bmy zabrani przez jego koleg\u00f3w z ter. obrona, wyszli\u015bmy, babcia zosta\u0142a:( Kiedy dotarli\u015bmy na miejsce, zostali\u015bmy odebrani przez wolontariusza, jak si\u0119 okaza\u0142o, jest to matka mojej by\u0142ej przyjaci\u00f3\u0142ki, z mi\u0142o\u015bci\u0105 nas przyj\u0119\u0142a, a potem ponownie spotka\u0142em jej syna. Gdzie\u015b w niedziel\u0119 byli\u015bmy w ich domu, na ko\u0144cu s\u0142yszeli\u015bmy nawet strza\u0142y, ukrywali\u015bmy si\u0119 na korytarzu.<\/p>\n
Pewnego razu nadszed\u0142 dzie\u0144 wyjazdu z Ukrainy, wyjecha\u0142 z nami syn wolontariusza. Droga by\u0142a niesamowicie d\u0142uga, 4 godziny czekali\u015bmy na nasz poci\u0105g, potem by\u0142 op\u00f3\u017aniony o oko\u0142o 7 godzin:( Potem by\u0142 horror! Wszyscy naciskali, jaka\u015b kobieta, kt\u00f3ra m\u00f3wi\u0142a po rosyjsku plu\u0142a, dzi\u0119ki Bogu wsiedli\u015bmy do poci\u0105gu, niekt\u00f3rzy nie mogli wsi\u0105\u015b\u0107 i zostali:( Wtedy wszystko by\u0142o w porz\u0105dku, \u017cycz\u0119 wszystkim dobrze, wszystko b\u0119dzie, Ukraina!<\/p>\n
Zlatoslava Malinovska, 21 lat, Mariupol: \u00ab<\/em><\/strong>Przesta\u0142em si\u0119 ba\u0107, \u017ce pocisk wpadnie mi prosto do g\u0142owy, bo jest szybki”.<\/em><\/p>\n<\/span><\/em><\/p>\n24.02.2022 to data, kt\u00f3ra nigdy nie zostanie zapomniana, to data, kt\u00f3ra w jednej chwili zmieni\u0142a \u017cycie milion\u00f3w, to data, od kt\u00f3rej na naszej ziemi zacz\u0119\u0142a si\u0119 przelewa\u0107 krew. Nigdy tego nie wybaczymy. Jestem studentem Mariupol State University, ca\u0142e \u017cycie mieszka\u0142em w Mariupolu, podziwiaj\u0105c moje miasto i jego mieszka\u0144c\u00f3w. Od wspomnianej krwawej daty zacz\u0105\u0142em prowadzi\u0107 sw\u00f3j osobisty pami\u0119tnik. Pami\u0119tnik mariupolskiej kobiety, kt\u00f3ra na w\u0142asne oczy widzia\u0142a wszystkie okropno\u015bci wojny i ludob\u00f3jstwa naszych ludzi.<\/p>\n
Pierwsze dni wojny min\u0119\u0142y do\u015b\u0107 \u0142atwo, ale ekscytuj\u0105co, moje serce by\u0142o bardziej rozdarte od wiadomo\u015bci z Charkowa lub Kijowa. Wiedzieli\u015bmy, jak wygl\u0105da wojna w 2014 roku, wszyscy si\u0119 bali, wszyscy si\u0119 bali, ale byli\u015bmy pewni, \u017ce je\u015bli co\u015b si\u0119 zacznie w rejonie naszego miasta, pociski nie wlec\u0105 w budynki mieszkalne. Powiedzieli\u015bmy: „To s\u0105 budynki mieszkalne, s\u0105 tu LUDZIE”. Jak bardzo si\u0119 mylili\u015bmy. „W polityce nie ma ludzi, ale s\u0105 idee; nie ma uczu\u0107, ale s\u0105 zainteresowania. W polityce nie zabijaj\u0105 cz\u0142owieka, ale eliminuj\u0105 przeszkod\u0119, to wszystko” \u2013 to cytat z ksi\u0105\u017cki „Hrabia Monte Christo” Aleksandra Dumasa \u2013 ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3ra pomog\u0142a mi ukry\u0107 si\u0119 przed ciemno\u015bci\u0105 na zewn\u0105trz i za\u0142o\u017cy\u0107 mi „zbroj\u0119” przed podnieceniem z powodu odg\u0142os\u00f3w spadaj\u0105cych pocisk\u00f3w i bomb powietrznych za oknem.<\/p>\n
Pierwszego dnia wiosny stracili\u015bmy \u015bwiat\u0142o, co oznacza\u0142o, \u017ce wkr\u00f3tce woda zosta\u0142a wy\u0142\u0105czona. Wy\u0142\u0105czenie \u015bwiat\u0142a oznacza\u0142o ca\u0142kowity brak syren, ale o alarmie powietrznym dowiedzieli\u015bmy si\u0119 z Internetu. 2 marca, po od\u0142\u0105czeniu komunikacji mobilnej, o nalotach dowiedzieli\u015bmy si\u0119 tylko przez odg\u0142os spadaj\u0105cych bomb i przez d\u017awi\u0119k przelatuj\u0105cego nad nami samolotu. Pierwsze dni bez komunikacji by\u0142y najtrudniejsze, poniewa\u017c ca\u0142kowita nieznajomo\u015b\u0107 tego, co si\u0119 dzieje, po prostu zabiera ci\u0119 z siebie. Potem by\u0142o jeszcze gorzej, bo nadzieja na zbawienie z ka\u017cdym dniem mala\u0142a. Po godzinie policyjnej s\u0142ycha\u0107 by\u0142o strza\u0142y, co oznacza\u0142o eliminacj\u0119 sabota\u017cyst\u00f3w, nie mog\u0142o si\u0119 nie cieszy\u0107.<\/p>\n
Po przerwie w dostawie wody nast\u0105pi\u0142a przerwa w dostawie gazu, co by\u0142o naprawd\u0119 przera\u017caj\u0105ce, ale przyzwyczaili\u015bmy si\u0119 do tego. Zbierali\u015bmy wod\u0119 techniczn\u0105 z rynien po deszczu lub zebranym \u015bniegu i gotowali\u015bmy jedzenie na stosie. Kiedy nie by\u0142o jak posieka\u0107 drewna opa\u0142owego, rozbijali\u015bmy krzes\u0142a. By\u0142o dziwne uczucie pierwszego dnia ognisk w naszym mie\u015bcie, gdyby nie ci\u0105g\u0142e okrzyki: „Samolot, ukryj si\u0119!” i gwizd muszli, to mo\u017cna by pomy\u015ble\u0107, \u017ce teraz jest pierwszy maja i wszyscy poszli na kebaby \ud83d\ude42 .<\/p>\n
Z ka\u017cdym dniem jedzenia stawa\u0142o si\u0119 coraz mniej, nie by\u0142o ani jednego sklepu, w kt\u00f3rym \u017cywno\u015b\u0107 by pozosta\u0142a. Potem ponownie przemy\u015bla\u0142em istot\u0119 \u015bmierci, a raczej jej przyczyn\u0119. Przesta\u0142em si\u0119 ba\u0107, \u017ce pocisk uderzy mnie prosto w g\u0142ow\u0119, bo jest szybki. Ale umrze\u0107 z g\u0142odu w obl\u0119\u017ceniu miasta to inna sprawa. Jeszcze gorzej by\u0142oby umrze\u0107 przez d\u0142ugi czas pod gruzami lub z powodu obra\u017ce\u0144. Stara\u0142em si\u0119 nie my\u015ble\u0107 o \u015bmierci, ale w takiej sytuacji trafia mi ona do g\u0142owy i nie da si\u0119 jej pozby\u0107. Ka\u017cdego dnia my\u015blisz o tym, czy to tw\u00f3j ostatni dzie\u0144, czy nie.<\/p>\n
Sen to osobny temat rozmowy. Nie mo\u017cesz normalnie spa\u0107, gdy budzisz si\u0119 z ka\u017cdego szelestu i za ka\u017cdym razem, gdy wydaje si\u0119, \u017ce skorupa spad\u0142a gdzie\u015b w pobli\u017cu. Najgorsza rzecz przydarzy\u0142a si\u0119 naszej rodzinie w nocy 11 marca. To by\u0142 spokojny wiecz\u00f3r, bez wzgl\u0119du na to, jak dziwnie to brzmia\u0142o \u2013 tak cicho, \u017ce a\u017c strasznie. Zdrzemn\u0119li\u015bmy si\u0119, bo o 23 us\u0142yszeli\u015bmy ha\u0142as samolotu, potem ryk, wybuch\u0142 i wybieg\u0142 na korytarz. Kilka sekund p\u00f3\u017aniej tu\u017c obok naszej nadlatuje bomba powietrzna, wy\u0142amujemy szyby okienne wraz z ram\u0105 i wlatujemy do mieszkania wraz z drzwiami wewn\u0119trznymi. To niesamowity strach zmieszany z zamieszaniem. Wydaje si\u0119, \u017ce wiesz, \u017ce musisz biec do piwnicy, ale dzwonienie w uszach i niemo\u017cno\u015b\u0107 kontrolowania cia\u0142a po prostu przeszkadza w odpowiednim reagowaniu na sytuacj\u0119.<\/p>\n
Ka\u017cdej nocy wybuchali\u015bmy z szumu samolotu, a najgorsz\u0105 rzecz\u0105 w tym wszystkim by\u0142o czekanie. Kiedy go s\u0142yszysz, zdajesz sobie spraw\u0119, \u017ce leci gdzie\u015b w pobli\u017cu, a mo\u017ce nawet nad tob\u0105 i po prostu czekasz i liczysz zrzucone pociski. Jak zrozumieli\u015bmy (nawet nie wiem, czy to prawda, czy nie), jeden samolot ma 4 bomby. Wi\u0119c policzyli\u015bmy je i modlili\u015bmy si\u0119.<\/p>\n
Czasami m\u00f3wili\u015bmy: „Wtedy wojna si\u0119 sko\u0144czy\u0142a, my…”, i w tym momencie my\u015blisz, czy to si\u0119 w og\u00f3le sko\u0144czy? A je\u015bli si\u0119 sko\u0144czy, jakim kosztem? Co b\u0119dzie dalej? I milion innych pyta\u0144, na kt\u00f3re odpowiedzi po prostu nie istniej\u0105. W ka\u017cdym razie bardzo rzadko m\u00f3wi\u0142o si\u0119 o tej sytuacji „wojny”, poniewa\u017c przez d\u0142ugi czas zdawano sobie spraw\u0119, \u017ce w 21 wieku by\u0142o miejsce na t\u0119 ha\u0144b\u0119. A wszystko to po prostu z powodu jednego zrozpaczonego starca i jego r\u00f3wnie szalonej paczki ps\u00f3w.<\/p>\n
Wyjecha\u0142em z Mariupola 15 marca. To by\u0142o przera\u017caj\u0105ce, bardzo przera\u017caj\u0105ce. Je\u017adzisz po mie\u015bcie, widzisz tylko zniszczenia, widzisz spalone domy i martwych ludzi, kt\u00f3rzy zostali przykryci lub kurtkami przez s\u0105siad\u00f3w. Patrzysz na to i trudno jest oddycha\u0107, trudno my\u015ble\u0107, trudno jest jako\u015b na to zareagowa\u0107. My\u015blisz o swojej rodzinie, o swoich przyjacio\u0142ach, o wszystkich, kt\u00f3rzy byli dla ciebie wa\u017cni i rozumiesz, \u017ce nie mo\u017cesz nic z tym zrobi\u0107 i nie wiesz, jak pom\u00f3c.<\/p>\n
Mychaj\u0142o, Cherso\u0144: <\/strong>„Krew si\u0119 nie zatrzyma\u0142a, zacz\u0105\u0142em traci\u0107 przytomno\u015b\u0107, ale nie przesta\u0142em \u017cartowa\u0107”<\/em><\/p>\n<\/span><\/em><\/p>\n24 lutego jecha\u0142em do pracy z ma\u0142ej wioski w pobli\u017cu miasta w samym Chersoniu, jak zwykle. Ale rano w oddali s\u0142ycha\u0107 by\u0142o wybuchy. Podczas gdy ja i moi przyjaciele jechali\u015bmy poci\u0105giem dalekobie\u017cnym, wszyscy byli podekscytowani, poniewa\u017c nie wiedzieli\u015bmy, co si\u0119 dzieje, zobaczyli\u015bmy p\u0142omie\u0144 od strony znanej ju\u017c Czarnobaj\u00f3wki: lotnisko p\u0142on\u0119\u0142o.<\/p>\n
Po przybyciu do pracy zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce szykuje si\u0119 co\u015b strasznego i pr\u00f3bowa\u0142em skontaktowa\u0107 si\u0119 z wojskowym biurem rejestracji i rekrutacji, ale to nie zadzia\u0142a\u0142o. Na ulicy panowa\u0142 ba\u0142agan, wypadki na ka\u017cdym kroku, kilometrowe kolejki do wszystkich sklep\u00f3w, aptek i bankomat\u00f3w. Zadzwoni\u0142em do mojego kochanka (mimo \u017ce jeszcze nie byli\u015bmy jeszcze razem) i powiedzia\u0142em, \u017cebym si\u0119 spakowa\u0142. Pr\u00f3bowali\u015bmy opu\u015bci\u0107 miasto do wioski po\u0142o\u017conej mi\u0119dzy Chersoniem a Miko\u0142ajowem. My\u015bla\u0142em, \u017ce b\u0119dzie tam bezpieczniej, ale nie by\u0142o autobus\u00f3w ani poci\u0105g\u00f3w.<\/p>\n
Min\u0119\u0142o pi\u0119\u0107 godzin naszych poszukiwa\u0144 drogi do domu, ale wszystko posz\u0142o na marne, a potem postanowili\u015bmy autostopem. I zacz\u0119li\u015bmy to rozumie\u0107: wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi ju\u017c wyjecha\u0142a, a miasto by\u0142o prawie puste. Pomagali nam m\u0119\u017cczy\u017ani, kt\u00f3rzy wracali do domu do Czarnobaj\u00f3wki, to by\u0142a prawie po\u0142owa naszej podr\u00f3\u017cy. Potem szli\u015bmy, a\u017c spotkali\u015bmy innego dobrego cz\u0142owieka. Dotarli\u015bmy do wioski i czekali\u015bmy na to, co b\u0119dzie dalej, my\u015bl\u0105c, \u017ce w tej wiosce (Blagodatne) b\u0119dzie bezpieczniej, ale si\u0119 myli\u0142em.<\/p>\n
Pierwsza kolumna rosyjskiej tekhniki pojawi\u0142a si\u0119 w ci\u0105gu 4 dni od pocz\u0105tku wojny. Zostali pokonani przez nasze wojska, a pozosta\u0142e trzy samochody zosta\u0142y spalone przez okolicznych mieszka\u0144c\u00f3w koktajlami Mo\u0142otowa. Trzech \u017co\u0142nierzy podda\u0142o si\u0119 lokalnej spo\u0142eczno\u015bci, a m\u00f3j nauczyciel i ja poszli\u015bmy do tego sprz\u0119tu, pr\u00f3buj\u0105c zdoby\u0107 wszystko, czego nasze wojsko mo\u017ce potrzebowa\u0107. Wyci\u0105gn\u0119li\u015bmy apteczki, dokumenty wojskowe, karabiny maszynowe i granaty. Wszystko to, wraz z wi\u0119\u017aniami, zosta\u0142o przekazane naszemu wojsku w Miko\u0142ajowie, a my pozostali\u015bmy, aby czeka\u0107 dalej i patrolowa\u0107 nasz\u0105 rodzinn\u0105 wiosk\u0119.<\/p>\n
Ale orkowie przyszli szybciej, ni\u017c sobie wyobra\u017cali\u015bmy, i w tym momencie ma\u0142a ga\u0142\u0105zka piek\u0142a otworzy\u0142a si\u0119 obok nas. Przekopali si\u0119 po wiosce i u\u0142o\u017cyli sw\u00f3j sprz\u0119t tak, aby nikt nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 wydosta\u0107. Pr\u00f3bowali\u015bmy przekaza\u0107 ich lokalizacj\u0119 naszym \u017co\u0142nierzom, a wielu, w tym ja, zacz\u0119\u0142o otrzymywa\u0107 SMS-y przez telefon z gro\u017abami ze strony rosyjskiej „armii”.<\/p>\n
Wy\u0142\u0105czyli nasze \u015bwiat\u0142a i wod\u0119, a z powodu ci\u0105g\u0142ego ostrza\u0142u ukrywali\u015bmy, kogo tylko mogli\u015bmy. Ale kiedy woda pitna i jedzenie zacz\u0119\u0142y si\u0119 wyczerpywa\u0107, moja ukochana i ja poszli\u015bmy do przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy mieli generator wody i \u0142adowa\u0107 telefony. W jeden z tych dni, 15.03.2022, wszystko zmieni\u0142o si\u0119 dramatycznie na gorsze. Orkowie zacz\u0119li strzela\u0107 mo\u017adzierzami do wiejskich dom\u00f3w. A rano, kiedy poszed\u0142em do moich przyjaci\u00f3\u0142, aby na\u0142adowa\u0107 telefon, poproszono mnie o pomoc w zebraniu zw\u0142ok i pochowaniu ich. Oczywi\u015bcie nauczyciel i ja zgodzili\u015bmy si\u0119 i zebrawszy wi\u0119cej m\u0119\u017cczyzn, poszli\u015bmy ich pochowa\u0107.<\/p>\n
Cmentarz znajduje si\u0119 za wsi\u0105 w pobli\u017cu po\u0142o\u017cenia ork\u00f3w, konieczne by\u0142o wykopanie grob\u00f3w i pochowanie tych, kt\u00f3rzy zgin\u0119li od ostrza\u0142u pod dzia\u0142ami ich rannych karabin\u00f3w maszynowych. P\u00f3\u017anym wieczorem, kiedy m\u00f3j ukochany i ja wracali\u015bmy do domu od przyjaci\u00f3\u0142, zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce chc\u0119 wyci\u0105\u0107 wszystkich Russ\u00f3w i wszystko dlatego, \u017ce zacz\u0119li strzela\u0107 do nas mo\u017adzierzami na ulicy. A potem zobaczy\u0142em piek\u0142o, rozbite domy i kochanka krzycz\u0105cego z b\u00f3lu.<\/p>\n
Podczas gdy moja kochanka le\u017ca\u0142a na ziemi krwawi\u0105c, ja le\u017ca\u0142em na niej, zakrywaj\u0105c jej uszy i maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce ten horror wkr\u00f3tce si\u0119 sko\u0144czy. Zbieraj\u0105c si\u0142y, rozejrza\u0142em si\u0119 dooko\u0142a i zobaczy\u0142em tylko kurz i krew. Ostrza\u0142 trwa\u0142 nadal, pociski, kt\u00f3re nas trafi\u0142y, spad\u0142y 15 metr\u00f3w od nas i zmiot\u0142y dom. Wsta\u0142em, zbada\u0142em moj\u0105 kochank\u0119 i zobaczy\u0142em jej rany, ko\u015bci i krew. Podnios\u0142em j\u0105 ostro\u017cnie (by\u0142a przytomna) i z wo\u0142aniem o pomoc zacz\u0105\u0142em jak najszybciej przenosi\u0107 j\u0105 do najbli\u017cszego domu, to by\u0142 dom mojego nauczyciela.<\/p>\n
Na m\u00f3j p\u0142acz z domu, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie eksplodowa\u0142, wyszed\u0142 m\u0119\u017cczyzna i pom\u00f3g\u0142 zabra\u0107 j\u0105 na podw\u00f3rko. Potem by\u0142 horror. Na d\u017awi\u0119k ostrza\u0142u i jej p\u0142aczu pr\u00f3bowa\u0142em zatrzyma\u0107 krwawienie na jej nodze, nie by\u0142o cz\u0119\u015bci sk\u00f3ry, nic nie pozosta\u0142o z trampk\u00f3w, ale udzielili\u015bmy pierwszej pomocy najlepiej jak potrafili\u015bmy. Na nasz p\u0142acz m\u00f3j nauczyciel, jego siostra i ojciec wyszli z piwnicy.<\/p>\n
Ostrza\u0142 trwa\u0142 nadal, a my spu\u015bcili\u015bmy rannych do piwnicy, gdzie by\u0142y dzieci i kobiety. Nie s\u0142ysza\u0142em prawie nic poza piskiem w uszach. Znale\u017ali\u015bmy wszystkie jej rany i zacz\u0119li\u015bmy zapewnia\u0107 opiek\u0119 medyczn\u0105, by\u0142a przytomna. Ostrza\u0142 stawa\u0142 si\u0119 coraz rzadszy, ale wci\u0105\u017c trwa\u0142.<\/p>\n
Po p\u00f3\u0142torej godziny w piwnicy poczu\u0142em si\u0119, jakbym ledwo sta\u0142 na nogach i zacz\u0105\u0142 ciemnie\u0107 w moich oczach. Jak si\u0119 okaza\u0142o, sta\u0142em w ka\u0142u\u017cy w\u0142asnej krwi. Nauczyciel pom\u00f3g\u0142 mi znale\u017a\u0107 rany: nogi krwawi\u0105 po\u015bladki rozdarte od\u0142amkami, na miednicy nie by\u0142o cz\u0119\u015bci sk\u00f3ry, nogi by\u0142y bite, a ca\u0142e cia\u0142o. Krew nie usta\u0142a, zacz\u0105\u0142em traci\u0107 przytomno\u015b\u0107, ale nie przesta\u0142em \u017cartowa\u0107.<\/p>\n
Potem przyszli ruscy orkowie i zacz\u0105\u0142em prosi\u0107 ich, \u017ceby zabrali j\u0105 do szpitala, ale dali nam banda\u017c i morfin\u0119 i powiedzieli, \u017ce nic nie mog\u0105 zrobi\u0107.<\/p>\n
Moja rodzina przysz\u0142a i kiedy ostrza\u0142 ust\u0105pi\u0142, zostali\u015bmy przeniesieni do domu i najd\u0142u\u017cszy si\u0119 zacz\u0105\u0142i noc w moim \u017cyciu…[\u043d\u0430 \u0446\u044c\u043e\u043c\u0443 \u0456\u0441\u0442\u043e\u0440\u0456\u044f \u041c\u0438\u0445\u0430\u0439\u043b\u0430 \u043e\u0431\u0440\u0438\u0432\u0430\u0454\u0442\u044c\u0441\u044f].<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ukrai\u0144cy zacz\u0119li otrzymywa\u0107 wiadomo\u015bci SMS: „Opowiedz swoj\u0105 histori\u0119 wojny – \u015bwiat musi zna\u0107 prawd\u0119! #\u041c\u043e\u044f\u0412\u0456\u0439\u043d\u0430”.” Ministerstwo Kultury Ukrainy wyja\u015bni\u0142o, \u017ce nie jest to spam, ale zaproszenie do przy\u0142\u0105czenia si\u0119 do projektu #\u043c\u043e\u044f\u0432\u0456\u0439\u043d\u0430, kt\u00f3rego celem jest zebranie jak najwi\u0119kszej ilo\u015bci dowod\u00f3w na temat cynicznej wojny, kt\u00f3r\u0105 Rosja prowadzi na Ukrainie. „Moja wojna” \u2013 strona, na kt\u00f3rej […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":373,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[12,239,37,20,76,13],"class_list":["post-616","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wojna","tag-chersoniu","tag-kijow","tag-mariupol","tag-najwazniejsze-wiadomosci","tag-rosyjska-agresja","tag-rosyjskie-zbrodnie-wojenne"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/616","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=616"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/616\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/373"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=616"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=616"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=616"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"MoiaViyna](\"https:\/\/razvedka.info\/pl\/media\/2022\/08\/\u041c\u043e\u044f\u0412\u0456\u0439\u043d\u0430-Naoczni-swiadkowie-rosyjskich-zbrodni-wojennych-opowiadaja-o-swoich-doswiadczeniach.jpg\" "\\"#\u041c\u043e\u044f\u0412\u0456\u0439\u043d\u0430.")
![\"1540235](\"https:\/\/razvedka.info\/pl\/media\/2022\/08\/1659779048_429_\u041c\u043e\u044f\u0412\u0456\u0439\u043d\u0430-Naoczni-swiadkowie-rosyjskich-zbrodni-wojennych-opowiadaja-o-swoich-doswiadczeniach.jpg\" "\\"#\u041c\u043e\u044f\u0412\u0456\u0439\u043d\u0430.")
![\"1649091182](\"https:\/\/razvedka.info\/pl\/media\/2022\/08\/1659779048_294_\u041c\u043e\u044f\u0412\u0456\u0439\u043d\u0430-Naoczni-swiadkowie-rosyjskich-zbrodni-wojennych-opowiadaja-o-swoich-doswiadczeniach.jpg\" "\\"#\u041c\u043e\u044f\u0412\u0456\u0439\u043d\u0430.")