{"id":27266,"date":"2024-07-10T17:20:07","date_gmt":"2024-07-10T15:20:07","guid":{"rendered":"https:\/\/razvedka.info\/pl\/2024-07-jak-krewni-i-przyjaciele-wspominaja-iryne-tsybukh\/"},"modified":"2024-07-10T17:20:07","modified_gmt":"2024-07-10T15:20:07","slug":"jak-krewni-i-przyjaciele-wspominaja-iryne-tsybukh","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/2024-07-jak-krewni-i-przyjaciele-wspominaja-iryne-tsybukh\/","title":{"rendered":"Jak krewni i przyjaciele wspominaj\u0105 Iryn\u0119 Tsybukh"},"content":{"rendered":"

Czytelnia Biblioteki im. Iwanyczuka przy Rynku 9 jest wype\u0142niona lud\u017ami. Przez wyci\u0119cia w oknach ciep\u0142e \u017c\u00f3\u0142te \u015bwiat\u0142o rozchodzi si\u0119 po drewnianym parkiecie. W centrum przenikliwie spogl\u0105da z ekranu 25-letnia Iryna Cibukh, c\u00f3rka, siostra, przyjaci\u00f3\u0142ka „Czeka”, sanitariuszka, szefowa 5. za\u0142ogi „szpitalnik\u00f3w”. Obok jej portretu znajduje si\u0119 herb obwodu donieckiego. W po\u015bmiertnym li\u015bcie, kt\u00f3ry napisa\u0142a ponad rok przed \u015bmierci\u0105, „Czeka” dzi\u0119kowa\u0142a jej za to, \u017ce mog\u0142a by\u0107 wolna i \u017cy\u0107 \u017cyciem, kt\u00f3rego pragn\u0119\u0142a. Powiedzia\u0142a, \u017ce mnie kocha i podzi\u0119kowa\u0142a mi za t\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

Iryna Cybukh zgin\u0119\u0142a 29 maja 2024 r. podczas ewakuacji wojska w kierunku charkowskim. Zapisa\u0142a, \u017ce przyjdzie do niej w haftowanych koszulach lub kamufla\u017cu, sporz\u0105dzi\u0142a list\u0119 10 piosenek, kt\u00f3re mia\u0142y by\u0107 od\u015bpiewane na po\u017cegnanie, poprosi\u0142a, aby rozpali\u0142a ogie\u0144 i nie przynosi\u0142a kwiat\u00f3w. 40 dni po \u015bmierci Iryny do biblioteki Iwanychuka przysz\u0142o kilkadziesi\u0105t os\u00f3b, by pos\u0142ucha\u0107 opowie\u015bci o „Czeka”, a potem zn\u00f3w za\u015bpiewa\u0107 jej ulubione piosenki na Polach Marsowych. Opowiadamy o tym, jak krewni i przyjaciele wspominaj\u0105 Iryn\u0119 Tsybukh.<\/p>\n

Kr\u0105g opowie\u015bci<\/h2>\n

Fotografka i przyjaci\u00f3\u0142ka Iryny Tsybukh, Julia Kochitowa, tak jak na po\u017cegnanie z „Czeka”, mia\u0142a na sobie haftowan\u0105 koszul\u0119. Przygotowa\u0142a dwie historie o swojej przyjaci\u00f3\u0142ce \u2013 o jej gotowo\u015bci do pomocy i o odwadze do bycia g\u0142o\u015bnym i niezr\u0119cznym.<\/p>\n

„Przyje\u017cd\u017cali\u015bmy ze Wschodu. By\u0142a strasznie wyczerpana i poprosi\u0142a mnie, \u017cebym prowadzi\u0142. Nie bardzo chcia\u0142em, bo s\u0105 mechanicy, ale si\u0119 zgodzi\u0142em. Ira natychmiast zasn\u0105\u0142. Przeje\u017cd\u017camy obok du\u017cego wypadku \u2013 policja, rozbite samochody. Ira nie otwiera oczu i wyrzuca z siebie: „Gdzie s\u0105 ranni? Apteczka jest obok mnie, du\u017ca apteczka jest w baga\u017cniku. Dzia\u0142o si\u0119 b\u0142yskawicznie, ani przez chwil\u0119 nie zastanawia\u0142a si\u0119, co powinna zrobi\u0107. Troch\u0119 zazdroszcz\u0119 mi tej absolutnej pewno\u015bci, gdzie si\u0119 powinno by\u0107 i co si\u0119 robi\u0107 \u2013 m\u00f3wi Julia.<\/p>\n


Wtedy Julia zaczyna opowiada\u0107 o podr\u00f3\u017cy Iryny z Kijowa do Lwowa, a bracia „Czeka” patrz\u0105 na siebie i zaczynaj\u0105 si\u0119 u\u015bmiecha\u0107. Iryna zgodzi\u0142a si\u0119 podwie\u017a\u0107 m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry g\u0142osowa\u0142 na drodze.<\/p>\n

„Ira by\u0142 ubrany po cywilnemu. Wsiad\u0142 do samochodu i skar\u017cy\u0142 si\u0119, \u017ce wojna to spisek, porywaj\u0105 ludzi i musi ucieka\u0107 z kraju. Ira jest osob\u0105 o wielkiej wytrzyma\u0142o\u015bci, ale zacz\u0119\u0142a m\u00f3wi\u0107 o idei narodowej, oporze i dzia\u0142aniu. M\u0119\u017cczyzna nie wiedzia\u0142, \u017ce nie da si\u0119 o tym rozmawia\u0107 z Ir\u0105. Warkn\u0105\u0142 i powiedzia\u0142, \u017ce od razu zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce Ira jest \u017co\u0142nierzem. A potem Ira zatrzyma\u0142 samoch\u00f3d i bardzo delikatnie poprosi\u0142 go, \u017ceby poszed\u0142 na spacer do lasu. Zostawi\u0142a go gdzie\u015b na \u015brodku autostrady. W deszczu i rozmy\u015blaj\u0105c o idei narodowej. Jestem pewna, \u017ce przemy\u015bla\u0142 co\u015b w swoim \u017cyciu. Du\u017co si\u0119 \u015bmiali\u015bmy, kiedy opowiada\u0142a t\u0119 histori\u0119” \u2013 wspomina Julia.<\/p>\n

M\u00f3wi, \u017ce nie by\u0142 to nag\u0142y kaprys „kontroli”, ale akt, kt\u00f3ry m\u00f3wi o zachowaniu granic: musimy by\u0107 odpowiedzialni za nasze s\u0142owa i chroni\u0107 je na wszystkich poziomach, nawet w \u017cyciu codziennym.<\/p>\n

Medyk Taras Lyuty m\u00f3wi, \u017ce przyjecha\u0142 do pracy z Iryn\u0105 na dwa tygodnie, a w pi\u0105tej za\u0142odze, kt\u00f3rej herbem jest w\u0105\u017c i r\u00f3\u017cowa szpatu\u0142ka, przebywa\u0142 przez dwa lata. Wiosn\u0105 2022 roku Czeka napisa\u0142a do niego w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych i powiedzia\u0142a, \u017ce brakuje chirurga.<\/p>\n

„Poszed\u0142em na wojn\u0119 w lutym 2022 roku. Moja za\u0142oga prawie nigdy nie jecha\u0142a na front. Kiedy przyszed\u0142em do Iry, a ona opowiedzia\u0142a mi, jak zorganizowana jest jej praca… Powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142em zaskoczony, to ma\u0142o powiedziane. Wiedzia\u0142a, jak d\u0142ugo wytrzyma nasza maszyna, aby wydajnie wykona\u0107 zadanie. By\u0142em bardzo zaskoczony” \u2013 m\u00f3wi Taras Lyuty.<\/p>\n

Pracuj\u0105c z Iryn\u0105, jak m\u00f3wi, przesta\u0142 si\u0119 ba\u0107, bo ka\u017cda minuta zw\u0142oki to czyje\u015b stracone \u017cycie i zdrowie. Siedzenie bez pracy, dodaje, by\u0142o bardzo fajne, bo dzi\u0119ki temu nikt nie zgin\u0105\u0142 ani nie zosta\u0142 ranny. Jednak w takich momentach Iryna rozgl\u0105da\u0142a si\u0119, kt\u00f3ry oddzia\u0142 potrzebuje pomocy.<\/p>\n

„Nigdy nie pad\u0142o s\u0142owo \u00bbdwie\u015bcie\u00ab. Ira zawsze m\u00f3wi\u0142 „na tarczy”. Nada\u0142a tym s\u0142owom wiele znaczenia. Dla Rosjan 200 to tylko bilet, kt\u00f3ry wystawia si\u0119 na cia\u0142o i trumn\u0119. Mamy \u017co\u0142nierza, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 \u2013 m\u00f3wi Taras.<\/p>\n

Opowie\u015b\u0107 Tarasa Lyutego przerywa tr\u0119bacz z ratusza, kt\u00f3ry gra na Rynku dla poleg\u0142ego \u017co\u0142nierza. Towarzysz Czeka milknie na kilka sekund.<\/p>\n

„Czeka” nauczy\u0142a go i jego towarzyszy, by nie bali si\u0119 okazywa\u0107 mi\u0142o\u015bci swoim bliskim. Rozmow\u0119 z przyjaci\u00f3\u0142mi ko\u0144czy\u0142a s\u0142owami: „Poca\u0142unek, kocham ci\u0119”. P\u00f3\u017aniej m\u0119\u017cczy\u017ani, co prawda byli zawstydzeni, ale zamiast „plus-plus”, tak odpowiedzieli Irze w kr\u00f3tkofal\u00f3wce.<\/p>\n

„Bardzo trudno jest spotka\u0107 w \u017cyciu tak\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i tak\u0105 osob\u0119. Pracuj\u0119 w szpitalu wojskowym. Moja praca ko\u0144czy si\u0119 na tym, \u017ce trafiam do Iry. Kochajcie si\u0119 nawzajem, p\u00f3ki tu jeste\u015bcie. Mi\u0142o\u015b\u0107 przejawia si\u0119 w po\u015bwi\u0119ceniu. To jest zdolno\u015b\u0107 do oddawania, zbierania i walki” \u2013 m\u00f3wi szpitalNa przyk\u0142ad w przypadku<\/p>\n

Do mikrofonu podchodzi matka Iryny, Oksana. M\u00f3wi, \u017ce kiedy tu przyjecha\u0142a, mia\u0142a w\u0105tpliwo\u015bci, czy w og\u00f3le b\u0119dzie w stanie m\u00f3wi\u0107. Milknie i rozlegaj\u0105 si\u0119 g\u0142o\u015bne, d\u0142ugie oklaski. Oksana podchodzi do m\u0119\u017ca Wo\u0142odymyra, kt\u00f3ry stoi z boku i od czasu do czasu ociera \u0142zy, bierze go za r\u0119k\u0119. B\u0119dzie to robi\u0107 za ka\u017cdym razem, gdy straci j\u0119zyk z podniecenia. Rodzic\u00f3w przytula ich najm\u0142odszy syn Jurij. Na korytarzu babcia Iryny, Hanna, ociera \u0142zy.<\/p>\n

„Moja historia jest r\u00f3wnie\u017c o mi\u0142o\u015bci. O tym, jak zamienili\u015bmy si\u0119 miejscami. Co roku wyje\u017cd\u017cali\u015bmy na wakacje ca\u0142\u0105 rodzin\u0105. Kiedy dzieci by\u0142y jeszcze ma\u0142e, organizowali\u015bmy z m\u0119\u017cem wakacje. Musieli\u015bmy by\u0107 razem i z dala od wszystkich innych. Nie wyobra\u017ca\u0142am sobie wakacji bez dzieci. Nigdy nie powiedzieli, \u017ce si\u0119 nami nie interesuj\u0105. Nawet wtedy, gdy byli starsi. Kiedy dzieci podros\u0142y, zamienili\u015bmy si\u0119 miejscami. Czuli\u015bmy si\u0119 jak tury\u015bci, kt\u00f3rzy niczym si\u0119 nie przejmuj\u0105. \u015awietnie si\u0119 razem bawili\u015bmy i nie mog\u0119 poj\u0105\u0107, \u017ce to jest w czasie przesz\u0142ym. Moje serce nie opuszcza my\u015bli, \u017ce to si\u0119 ju\u017c nigdy nie powt\u00f3rzy” \u2013 m\u00f3wi Oksana Tsybukh.<\/p>\n

P\u00f3\u017aniej, jak dodaje, nast\u0105pi\u0142a kolejna zamiana r\u00f3l: to dzieci posz\u0142y chroni\u0107 rodzic\u00f3w, a nie na odwr\u00f3t. Oksana powtarza, \u017ce to jest przera\u017caj\u0105ce i ca\u0142kowicie b\u0142\u0119dne.<\/p>\n

„Rozmawiali\u015bmy o nazwie 'Rodzina’. Ka\u017cdego ranka najlepsz\u0105 wiadomo\u015bci\u0105 w moim \u017cyciu by\u0142o: „Brz\u0119cz\u0119” od Iry. Czasami prowadzi\u0142a wideorozmow\u0119 i opowiada\u0142a na przyk\u0142ad, jak fajnie panowie wyposa\u017cyli prysznic. Przem\u00f3wienia powinny ko\u0144czy\u0107 si\u0119 pozytywnymi momentami, ale p\u00f3ki co ich nie mam. Nie nauczy\u0142em si\u0119 o tym m\u00f3wi\u0107 w czasie przesz\u0142ym. Daje mi to si\u0142\u0119, by by\u0107 tu nawet teraz. Niech Iryna da Wam ca\u0142\u0105 si\u0142\u0119 i inspiracj\u0119, bo ka\u017cda z Was otrzyma\u0142a od niej cz\u0105stk\u0119 tej mi\u0142o\u015bci \u2013 m\u00f3wi Oksana Tsybukh.<\/p>\n

Towarzysz broni Iry Wsiewo\u0142od o znaku wywo\u0142awczym „Niemiec”, kt\u00f3ry od maja 2022 r. do listopada 2023 r. by\u0142 sanitariuszem 5. za\u0142ogi szpitalnik\u00f3w, m\u00f3wi, \u017ce Ira faktycznie „wykszta\u0142ci\u0142” go na ratownika medycznego, da\u0142 mu zrozumienie nie tylko tego, co robi, ale tak\u017ce dlaczego.<\/p>\n

„Ira i ja mieli\u015bmy do\u015b\u0107 du\u017co konflikt\u00f3w. Bardzo rzadko si\u0119 myli\u0142a, a ja nie mog\u0142am si\u0119 z tym pogodzi\u0107. Nie rozumia\u0142em, jak to jest. Teraz wydaje mi si\u0119, \u017ce to zas\u0142uga jej do\u015bwiadczenia i charyzmy. Bardzo rzadko okazywa\u0142a s\u0142abo\u015b\u0107. Kiedy wchodzisz w blisk\u0105 przestrze\u0144 cz\u0142owieka, nawet poprzez prac\u0119, ludzie w komfortowym stanie otwieraj\u0105 si\u0119 i pokazuj\u0105 swoje s\u0142abo\u015bci, czego Ira nigdy nie zrobi\u0142. Tylko raz pokaza\u0142a prawdziwe emocje, gdy zmar\u0142 nasz przyjaciel Maksym \u2013 m\u00f3wi sanitariuszka.<\/p>\n

Pavlo, inny ze towarzyszy broni Iryny, opowiada o tym, jak pojechali do Szwecji na rehabilitacj\u0119 i pr\u00f3bowali pom\u00f3c w uzyskaniu pomocy z Ukrainy.<\/p>\n

„Jednym z rezultat\u00f3w naszej pracy by\u0142 16. pakiet pomocowy ze Szwecji. Ira nie mia\u0142 czasu zapozna\u0107 si\u0119 z wiadomo\u015bciami. \u015awiadczy to jednak o skali „Sprawdzania”. Id\u017a naprz\u00f3d, pami\u0119taj o cenie, kt\u00f3r\u0105 p\u0142acimy i m\u00f3w o tym. M\u00f3w tak pewnie, jak ona” \u2013 m\u00f3wi Pavlo.<\/p>\n

Dyrektor biblioteki, Tanya Pylypets, wy\u0142\u0105cza \u015bwiat\u0142o w holu i opuszcza \u017caluzje. Fotografka Julia Kochetova pokazuje materia\u0142 z nadchodz\u0105cego filmu o Irynie „Czeka”. Historie o szpitalnikach b\u0119d\u0105 nadal opowiadane.<\/p>\n

\u015apiewaj\u0105cy kr\u0105g<\/h2>\n

Aby dosta\u0107 si\u0119 do Iriny, musisz wspi\u0105\u0107 si\u0119 na koniec Pola Marsowego. Pod stopami szeleszcz\u0105 ma\u0142e rozgrzane od s\u0142o\u0144ca kamyki, po kt\u00f3rych \u015blizgaj\u0105 si\u0119 czyste, d\u0142ugie cienie. Ludzie gromadz\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 „Czeka”. Jej brat Jurij uk\u0142ada maty i przynosi wod\u0119. Ludzie otwieraj\u0105 dwa du\u017ce parasole \u2013 r\u00f3\u017cowy i, w kolorach herbu pi\u0105tej za\u0142ogi. Jurij prosi wszystkich, aby podeszli bli\u017cej.<\/p>\n

Oksana Tsybukh w\u015br\u00f3d bia\u0142ych kwiat\u00f3w rozk\u0142ada nagrody dla swojej c\u00f3rki. Z boku znajduj\u0105 si\u0119 dwa arkusze. Takie wiadomo\u015bci od znajomych i nieznajomych nieustannie pojawiaj\u0105 si\u0119 przy grobie.<\/p>\n

„Zostawi\u0142e\u015b po sobie \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re nie ga\u015bnie. Ja, podobnie jak znaczna liczba ludzi, zatrzymuj\u0119 si\u0119 teraz o godz. 9.00, wspominamy i b\u0119dziemy \u015bwiadczy\u0107 za tych, o kt\u00f3rych codziennie o godz. 9.00 milczymy” \u2013 czytamy w jednym z list\u00f3w. W ten spos\u00f3b sanitariuszka poprosi\u0142a o uhonorowanie tych, kt\u00f3rzy za jej \u017cycia s\u0105 „na tarczy”.<\/p>\n

Ira spogl\u0105da z portretu, spokojny i u\u015bmiechni\u0119ty. Nad krzy\u017cem powiewaj\u0105 flagi. Na jednej z nich widnieje napis „W trosce o ka\u017cde \u017cycie”. Oksana Cybukh poprawia kwiaty i lampy, dotyka krzy\u017ca, a wok\u00f3\u0142 panuje cisza. Podchodzi do niej babcia Anna. G\u0142o\u015bny trzmiel przelatuje z kwiatka na kwiatek.<\/p>\n

Brat Czeka, Jurij, zebra\u0142 teksty ulubionych piosenek swojej siostry i prosi j\u0105, aby \u015bpiewa\u0142a, a nie wstydzi\u0142a si\u0119. Ludzie otwieraj\u0105 SMS-y. „Ukraina” Tarasa Petrynenki, kompozycje Wo\u0142odymyra Iwasiuka, s\u0142ycha\u0107 wiele pie\u015bni ludowych. Okazuje si\u0119, \u017ce kiedy p\u0142aczesz, nie da si\u0119 \u015bpiewa\u0107. Rodzina Tsybukh przytula si\u0119.<\/p>\n

Pomimo upa\u0142u, piosenki na Marsie s\u0142ycha\u0107 przez oko\u0142o dwie godziny. Przez d\u0142ugi czas nikt nie odwa\u017cy si\u0119 wyj\u015b\u0107 pierwszy. Ci, kt\u00f3rzy przyszli do „Czeka”, \u015bpiewaj\u0105 t\u0119 pie\u015b\u0144 trzy razy, kt\u00f3ra powinna by\u0107 ostatni\u0105, a i tak rozchodz\u0105 si\u0119 po hymnie Ukrainy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czytelnia Biblioteki im. Iwanyczuka przy Rynku 9 jest wype\u0142niona lud\u017ami. Przez wyci\u0119cia w oknach ciep\u0142e \u017c\u00f3\u0142te \u015bwiat\u0142o rozchodzi si\u0119 po drewnianym parkiecie. W centrum przenikliwie spogl\u0105da z ekranu 25-letnia Iryna Cibukh, c\u00f3rka, siostra, przyjaci\u00f3\u0142ka „Czeka”, sanitariuszka, szefowa 5. za\u0142ogi „szpitalnik\u00f3w”. Obok jej portretu znajduje si\u0119 herb obwodu donieckiego. W po\u015bmiertnym li\u015bcie, kt\u00f3ry napisa\u0142a ponad rok […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":27267,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[1944,3493,3510,3514,3515,3511,386,372,3512,3513,9,3509],"class_list":["post-27266","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wojna","tag-biblioteka","tag-glowne-aktualnosci","tag-iryna-cybukh","tag-julia-koczetowa","tag-jurij-cybuk","tag-oksana-cybukh","tag-pochowki-wojskowe","tag-pogrzeb","tag-taras-lyuty-lekarz-wojskowy","tag-tatiana-pylypets","tag-wojna-rosyjsko-ukrainska","tag-wolodymyr-sybuk"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27266","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27266"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27266\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27267"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27266"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27266"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ruwar.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27266"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}